మనవి

మిత్రులారా...

ఈ పద నివేశ స్థలములో పొందు పరచబడిన ఏ కవితా ఎవరిని ఉద్దేశించినది కాదు. ఇందు పొందు పరచబడిన ఒక పదము వల్ల కాని లేక ఒక కవిత వల్ల కాని ఎవరేని హృదయము నొచ్చుకున్నా లేక బాధించబడ్డ వారి యొక్క విమర్శకు నేను సదా వినమ్రుడను కాని బాధ్యుడను కాను.

ఇట్లు
మీ అనిల్ కుమార్ శర్మ చింతలపల్లి

21, అక్టోబర్ 2010, గురువారం

ఎవరే నీవు...????

ఎవరే నీవు...
ఉదయభానుని కిరణాలతో
కూడి మెరియు హిమ బిందువువా...

శ్రీనాధుని సరస కవితకు ఉహనిచ్చిన..
వయ్యారి వనితవా..

నా మనస్సును చిలిపి కోరికలతో
కైపెక్కించు మధిరవా..

నను ఉక్కిరి బిక్కిరి చేయు..
మధురోహల తమ్మెరవా.. (తమ్మెర అంటే గాలి)

ఎద పరుదాల చాటున దాగి నయనాలకందని మగువా..
ఎవరే నీవు...ఎవరే నీవు...నీవు ఎవరే ????

భరతమాత అవనికే మాతని చూపేదెనాడు???

మతాల మారణకాష్ఠం ఆగేదెనాడు..
భరతజాతికి గ్రహణం విడేదనాడు..
ఈ సమాజ వ్రణం మానేదెనాడు..
మనిషి మతాల ముసుగు తిసేదెనాడు..
భగవంతుడి గుడి హృదయం అని తెలిసేదెనాడు..
జాతి నవ్యగతికి మారేదనాడు..
భరతమాత బిడ్డలమని తలచేదెనాడు..
భరతమాత రక్తాశ్రువులను తుడిచేదేనాడు..
భరతమాత వేదన తిర్చేదెనాడు..
భరతమాత అవనికే మాతని చూపేదెనాడు???
అవనికే మాతని చూపేదెనాడు???

30, సెప్టెంబర్ 2010, గురువారం

నాతో నీవు లేవు..నీ గురుతులు తప్ప

క్లాసురూములో చెయ్యిపట్టి ఆపినపుడు...
నీవు పడ్డ ఆ తడబాటు..
నా గుండె స్పందనై అలానే ఉంది.

మీ ఇంటి దగ్గర నీతో మాట్లడాలని చూసినపుడు
నీ కళ్ళతో పాటు ఎరుపెక్కిన నీ బుగ్గలు మందారాలై
నా కళ్ళలో అలానే ఉన్నాయి.

బస్సులో నీ వెనుక సీటులో కుచున్నప్పుడు
నను తన్మయత్వంలో ముంచిన
నీ కురులలోని ఆ మల్లెల సువాసన నా మనస్సును వదలనంటుంది

నీ వెనుకాలే నడుస్తూ...
విన్న నీ కాలి అందెల చప్పుడు
నా చెవుల దాటి వెళ్ళనంటూ ఉంది

నేను చూడట్లేదనుకొని నీవు చుసినా ఆ చూపులు
నా ఎదను ఇంకా తాకుతూనే ఉన్నాయి.

కానీ......

నాతో నీవు లేవు...నీ గురుతులు తప్ప
నీ మాట లేదు..నీ పేరునే పలవరించే నా హృదయం తప్ప...
నా ఈ హృదయ స్పందన తప్ప.......

25, సెప్టెంబర్ 2010, శనివారం

ఒకరు..మరొకరు

హృదయం ఒకరైతే..దానిని నడిపే ఊపిరి మరొకరు
దారిని చూపే నయనం ఒకరైతే..దానిని కాచే కనురెప్ప మరొకరు
సేద దీర్చె చల్లని నీడ ఒకరైతే..స్వేదం తుడిచే చల్లని గాలి మరొకరు
బాధ గొన్న హృదయానికి ఆత్మీయ శ్వాంతన ఒకరైతతే...అనురాగ స్పర్శ మరొకరు
విజయంలో అభినందించె నేస్తం ఒకరైతే..ఇది అంతం కాదు ఆరంభం అని చెప్పే మార్గదర్శి మరొకరు

ఆ ఒకరు...మరొకరు.... ఇంకెవరు???

పెనవేసిన పేగు బంధం...
పలికితేనె తెనెలొలుకు తీయని పదం
ఊటలూరు అమృత భాండం...అమ్మ

ముడివేసిన వివాహ బంధం..
అతను తనుగా భావించే అనురాగ మోహం
ఆత్మీయ బంధం..ఆ సహధర్మచారిణి

వారు కాక ఇంకెవరు... ఆ ఒకరు..మరొకరు.

14, సెప్టెంబర్ 2010, మంగళవారం

అమ్మ

దేవదేవుని సహనాన్ని పోల్చడానికి భుమాత ఉంది
మరి అమ్మ సహనాన్ని పోల్చడానికి ఎముంది నాకు భుమాతను మించి???
దేవ దేవుని హృదయాన్ని పోల్చడానికి ఈ బ్రహ్మాండము ఉంది
మరి అమ్మ హృదయాన్ని పోల్చడానికి ఎముంది నాకు బ్రహ్మాండము మించి???
దేవ దేవుడు ఇచ్చిందానిని పోల్చడానికి ప్రకృతి ఉంది
మరి అమ్మ ఇచ్చేదానిని పోల్చడానికి ఎముంది నాకు ప్రకృతిని మించి???
దేవ దేవుని పోల్చగలను అమ్మను పెట్టి..
అయ్యో..మరి నా బుద్దికి ఏమియ్యలేదే...
అమ్మను పోల్చడానికి దేవ దేవుని మించి???
అమ్మ గుర్తువస్తే రాలే నా ఈకంటి ఆనందభాష్పాలను మించి???

5, సెప్టెంబర్ 2010, ఆదివారం

ఆధిపత్యం

కావాలి ఒకరిపై ఒకరికి ఆధిపత్యం ఎందుకంటే???
మనపై మనకు ఆధిపత్యం లేదు కాబట్టి

కావాలి మనకు ధనంపై ఆధిపత్యం ఎందుకంటే???
సంతృప్తిపై మనకు ఆధిపత్యం లేదు కాబట్టి

కావాలి మనకు మతంపై కులంపై ఆధిపత్యం ఎందుకంటే???
మంచిగా ఉంచే మనస్సుపై మనకు ఆధిపత్యం లేదు కాబట్టి

కావాలి మనకు సమాజంపై ఆధిపత్యం ఎందుకంటే???
మంచిని పెంచె బుద్దిపై మనకు ఆధిపత్యం లేదు కాబట్టి

కావాలి మనకు న్యాయంపై ఆధిపత్యం ఎందుకంటే???
కరకు కత్తిలాంటి సత్యంపై మనకు ఆధిపత్యం లేదుకాబట్టి

కావాలి మనకు హింసపై ఆధిపత్యం ఎందుకంటే???
అజాతశత్రువుగా మార్చే అహింసపై మనకు ఆధిపత్యం లేదు కాబట్టి

4, సెప్టెంబర్ 2010, శనివారం

ఒకరికొకరు

రెప్పల మాటున కన్నులలా...
హృదయం లోని స్పందనలా...
కదలికలలోని హావంలా...
మాటలలోని భావంలా...

కష్టాలను ఇష్టంగా భరించే ధైర్యంలా..
అపజయాలని గెలుపుగా మార్చుకొను స్పూర్తిలా...
ఓర్పుతో కోపం రూపం మార్చు మార్పులా...
పూర్ణ హల్లులను చెసే ప్రాణ్యక్షరాలలా... (ప్రాణ్యక్షరాలు అంటే అచ్చులు)

ముందు వెనుకల భేదము చూడని అభేదములా..
వెన్నంటే నీడలా...
ఊపిరికి శ్వాశలా...
నేను నువ్వులా..నువ్వు నేనులా...

వాడి పోని జీవిత పుష్పములో..
మకరందము గ్రోలు తుమ్మెదలలా...
కలసి భాద్యతలన్ని మొసేద్దాం..
మన జీవితపుటంచులు దాటేద్దాం..

అనంత గగనంలోకి ఎగిరేద్దాం... అనంత గగనంలోకి ఎగిరేద్దాం.

భావం

రెప్పల మాటున ఉండె కనులలా ఒకరి వెనుక ఒకరు ఉండి, ఒకరి హృదయస్పందన ఒకరుగా మసులుకుంటూ, ఒకరిని కదలికలను బట్టి ఒకరు అర్ధం చేసుకుంటూ, ఒకరి మాటకు మరొకరు భావంగా ఉండేంత మమేకమై...

కష్టాలలో ఒకరికొకరు ధైర్యం చెప్పుకొంటూ, అపజయాలు కలిగినపుడు ఒకరికి ఒకరు స్పుర్తినిచ్చుకొంటూ, ఒకరికి కోపం వచ్చినపుడు ఇంకొకరు ఒర్పుతో మసలుకొంటూ, అచ్చుతో కలసి పూర్తి అయిన హల్లు మదిరిగా ఇద్దరూ కలసిపోయి...

ఒకరెక్కువ ఒకరు తక్కువ అని భేదము లేకుండా, ఒకొరికొకరు నీడలా, శ్వాశలా, నువ్వంటే నేనని నేనంటే నువ్వు అని తలపోస్తూ...

పుష్పములోని తేనెను ఆస్వాదిస్తూ తుమ్మెద ఎంత ఆనందంగా ఉంటుందో అదేవిధంగా ఒకరికిఒకరుగా కలసి జీవితంలోని అన్ని భాద్యతలను సంతోషంతో పూర్తి చెసుకొని జీవిత చరమాంకంలో ఆనంత విశ్వంలో కలసిపోవాలని నా హృదయస్పందన.